僕らは永遠に...2人で1つだった。
<< 2009/11 >>1 2 3 4 5 6 78 9 10 11 12 13 1415 16 17 18 19 20 2122 23 24 25 26 27 2829 30
プロフィール
HN:
AkiShu Amigo
性別:
非公開
カレンダー
10 2009/11 12
S M T W T F S
1 2 3 4 5 6 7
8 9 10 11 12 13 14
15 16 17 18 19 20 21
22 23 24 25 26 27 28
29 30
最新コメント
[09/15 逆援助]
[09/14 逆援助]
[09/13 逆援助]
[10/12 ดุจดาวเจ้าค่ะ]
[09/30 ป้าแก่ขี้บ่น]
ブログ内検索
バーコード
BGM

カウンター
[1] [2] [3] [4] [5] [6]

ได้ทีกลับมาอัพไดเก่าแล้วสินะ เหอๆ


ขณะนี้ ตัวกำลังร้อน และร้อนขึ้นเรื่อยๆ T^T มันรุมๆ มาสองสามวันแล้ว และวันนี้ คงจะร้อนชัดเจนเป็นการเป็นงานที่สุด กินยาแล้วก็ยังไม่ลดลง เหมือนจะเพิ่มขึ้นด้วย พยายามจะไม่แสดงอาการ เพราะไม่อยากโดนก้าซังบ่นว่านอนดึกเลยเป็นแบบนี้ -_-"

วันนี้ทำพลาดอีกแล้ว และดูเหมือนจะทำให้ใครเดือดร้อนหนักกว่าทุกครั้ง ไม่รู้จะพูดยังไงเหมือนกัน แต่รู้สึกตอนนี้เหมือนเค้าคงกำลังเกลียดขี้หน้าเรามากโขอยู่ -_-" ไม่ได้อยากให้เป็นงี้เลย และรู้ดีกว่าผิดที่ฝืนจนมันข้ามวันมาแบบนี้ เรื่องของเรื่องเพราะอยากที่จะลองทำ และพยายามทำไม่ได้ แต่เราคงลืมไปว่า นี่ไม่ใช่สนามซ้อม เพราะว่าคนอื่นเค้าจริงจัง การที่ฝืนมาตั้งแต่ต้น เลยส่งผลให้คนอื่นลำบากมากกว่าเดิม...

ไม่รู้จะพูดยังไงเหมือนกัน เพราะมันรู้ๆ กันอยู่ มันมีคำตอบในตัวเสร็จสรรพ ไม่ใช่ว่าเราไม่อยากทำ แต่มันยากสำหรับเรา (ก็ไม่เห็นจะต้องไรเลย ก็ทำๆ ไปเถอะ) ก็มันทำให้ได้ ถ้าทำมันคงต้องใช้เวลานาน เวลาแค่นี้ไม่พอ (ก็ปฏิเสธแต่แรกสิ) ก็อยากจะลองทำดูก่อน แต่มันต้องใช้เวลา แล้วที่ยกเลิก เพราะว่ามันอาจจะรอนาน ดีไม่ดีอาจจะทำไม่ได้ด้วยก็ได้ (สรุปมันก็ค่าเท่ากัน ยังไงก็ไม่ได้เหมือนกัน เพราะงั้นก็ควรจะยกเลิกไปแต่แรกสิ)

ถ้าศํพท์ทางศาล เค้าก็ว่าจำนนด้วยหลักฐาน อย่างไม่มีทางอุทรณ์

โดยส่วนตัว ไม่คิดว่าจะได้ทำงานนี้ด้วยซ้ำ เพราะเหมือนจะปฏิเสธไปตั้งแต่ที่โดนบอกว่าให้คุยงานโดยตรง รู้สึกว่ามันทางการมากจนแบบ เอิ่ม...ถ้าพลาดขึ้นมาจะซวยมั้ย? ครั้งหนึ่งเลยทำพลาดมาแล้ว และทำให้คนอื่นโดยด่า T^T แต่นั่นคือคนอื่นไง พอมาถึงตาคนใกล้ เลยค่อนข้างวิตกมากกว่าเดิม แล้วมันก็เป็นจริง เราอยากพยายามมากกว่านี้ แต่มันจะยิ่งเสียเวลามากขึ้นไปอีก แล้วจะให้เราทำไงได้ สรุปก็วกกลับมาที่ว่า ก็ไม่ทำแต่แรกสิ ตอนได้มาทีแรก ไม่มีทางรู้ได้หรอกว่ามันจะทำได้จริงหรือไม่ นอกจากต้องทำจริง แค่มองมันชี้ชัดไม่ได้จริงๆ แล้วมันก็เป็นอย่างที่เห็น คนอย่างเราคาดหวังอะไรไม่ได้หรอก จบทางนี้มาใช่ว่าจะเก่ง ถ้าเก่งจริง เราคงมีอะไรทำเป็นกิจลักษณ์อย่างคนอื่นเค้าไปแล้ว

แต่จะด้วยเหตุผลกลใดก็ตามที ยังไงบทสรุปที่ได้ มันก็ทำให้เดือดร้อนอยู่ดี...

รู้ดีว่าคำว่าขอโทษ หรือ เสียใจ มันช่วยอะไรไม่ได้เลย แต่เราก็อยากขอโทษ อยากพูดคำนั้น อยากช่วยกันแก้ไข ถึงจะบอกว่าไม่ใช่เรื่อง แต่ที่มันแย่ก็เพราะเราไม่ใช่หรือ? เพราะงั้นอย่าปฏิเสธ อาจดูเหมือนคิดถึงแต่ตัวเอง แต่เราไม่อยากรู้สึกผิดไปมากกว่านี้จริงๆ T^T


ทำคนที่เรารัก ผิดหวังและเสียใจ
แต่เราเองก็รู้สึกผิดหวังและเสียใจกับตัวเองไม่น้อยไปกว่ากัน หรืออาจจะมากกว่าด้วยซ้ำ


เรา - ขอโทษ - จริงๆ

วันที่สองแล้วนิ่....

วันนี้รู้สึกปวดหัวยิ่งกว่าเมื่อวาน รู้ดีว่าไม่ใช่ป่วยทางกายอย่างเดียว แต่ยังทางจิตใจเสียด้วย เรื่องของความรู้สึกนี่มันบอบบางเหลือเกินนะ หรือจะเป็นแค่เราคนเดียวก็ไม่รู้สิ

วันนี้ก็ถามกับตัวเองอยู่เหมือนกันว่า ต้องทำยังไง คิดแบบนั้นเสมอ แต่ยังไม่ทันจะได้คำตอบก็เกิดเรื่องอีก บางทีเราก็ไม่เข้าใจเหมือนกันนะว่าเพราะอะไร วันนี้พยายามอีกหน่อย เพราะนึกขึ้นได้ว่ามีเรื่องให้ต้องคุยกัน แต่พอคุยแล้ว กลับได้ความรู้สึกขัดแย้งกลับมาอีก คือ ไม่รู้จะทำยังไงแล้วจริงๆ นะ พูดตรงๆ ว่าเหนื่อยใจสุดๆไปเลย

วันนี้เสียงดังนิดหน่อย (มั้ง) แต่เพราะนั่นสุดขีดแล้วจริงๆ คนเราไม่เหมือนกัน ก็ธรรมดาอยู่แล้ว แต่บางทีมันก็ต้องมีการปรับเข้าหากันบ้างไม่ใช่เหรอ หรือความสนิทของเรา มันต่างจากคนอื่น? เพราะว่าสนิท ถึงต้องถนอมน้ำใจ ถนอมความรู้สึก ถนอมทุกสิ่งทุกอย่างที่ถนอมได้ จากเมื่อก่อนที่ไม่ค่อยยอมใคร ก็ยอมให้มากขนาดนี้ แล้วสุดท้ายที่มันอะไรกันล่ะ? ถึงจะบอกว่ายังไงก็แค่เพื่อน จะเพื่อนหรือจะใครเราก็ให้ความสำคัญหมดกับคนที่เราอยากจะให้ หรือมันให้มากเกินไปเลยรู้สึกอึดอัดงั้น? น่าจะบอกเสียตั้งแต่ทีแรกนะว่าอย่าทำ เพราะทำมาตั้งนานแล้ว ทำไมเพิ่งจะมารู้สึกเอาตอนนี้?

รู้อยู่หรอกว่า อาจจะมีเรื่องให้ต้องคิดมาก แต่คนอื่นๆ ก็ไม่ใช่ที่ๆ จะมาสามารถแสดงอารมณ์ทั้งหมดออกมาได้ ที่จริงเคยบอกไปแล้วว่า ไม่ชอบให้ใครมาพาล หรือมาอารมณ์เสียใส่ แล้วนี่มันอะไรวะ? ขอถามหน่อยเถอะ

ไม่ใช่ว่าเราไม่ได้อย่างใจแล้วคิโม่ยนะ แต่แบบ ถ้าลองเป็นตัวเองบ้างมั้ย มองในมุมกลับกันน่ะ ไม่ใช่ทุกคนหรอกนะ ที่ชอบให้ใครมาว่าน่ะ เราไม่ใช่คนมาโซพอที่จะให้ใครมาพูดไม่ดีใส่อยู่ได้น่ะ เราเคยขึ้นเสียงกี่ครั้ง นับครั้งได้เลยนะ ไม่ใช่ว่าไม่กล้า ถ้าทำก็ทำได้ และจะทำยิ่งกว่านั้นด้วย ไม่ใช่คนดี เลวสุดๆ ล่ะไอ้นี่น่ะ แต่คนเรามันก็ต้องควบคุมตัวเองให้ได้ หมามันจะบ้าก็บ้า แต่เพราะเป็นคนไง ไม่ใช่หมา เลยต้องควบคุมตัวเองให้ได้ ขนาดหมามันยังเลือกกัดเลย แล้วนี่คนนะ ต้องมีสติมากกว่าหมาอยู่แล้ว

บางทีอยู่กับที่ มันก็แย่นะ เดินเข้ามาหากันมั่งเถอะ เอาแต่รอ คนที่วิ่งก็เหนื่อยนะ พูดจริงๆ


ที่บอกว่าต้องใช้ ใจแล้วก็ความรู้สึกน่ะ เราว่าเราพยายามใช้แล้วนะ แต่ก็แบบ...เอาเถอะ คือไม่รู้จะพูดยังไงว่ะ ตะกี้หยกๆ เลย คือแบบ....ว่าจะอธิบายต่อ แต่เดี๋ยวก็หาว่ายืดยาวอีก พูดอ้อมไปอ้อมมาอีก เฮ้ย วางตัวไม่ถูกน่ะ ขอเส้นประให้เราซักเส้นเป็นแนวทางให้เราเดินหน่อยเถอะ เราไม่เคยเจอคนแบบคุณ ขอโทษจริงๆ



ที่จริงยังเรียกว่าหนาวไม่ได้ล่ะมั้งเนอะ แค่เย็น(จัด) เท่านั้นเอง 555+


ช่วงนี้ไม่ค่อยได้ทำอะไรเลย หลังรับ ปรญ. แล้วก็เงียบมาก อยู่บ้านผลาญเงินแม่ไปวันๆ จนเริ่มชินกับชีวิตแบบนี้แล้ว เฮ้อ ไม่ดีเลยเนอะ ชินกับอะไรแบบนั้นน่ะ เบื่อจนชิน แต่พูดจริงๆ ว่า ไม่ค่อยมีความรู้สึกว่าอยากทำงานอยู่เลย เหมือนกับเพราะว่าสัมผัสมาแล้วเลยขยาด แต่ไม่ได้หรอก เราไม่มีทางเลือก ชีวิตเราถ้ามัวแต่นั่งๆ นอนๆ แบบนี้คงลำบากแย่ ไม่ใช่แต่เราที่ลำบาก ยังทำให้พ่อแม่ลำบากใจอีกด้วย ถึงจะบอกเล่นๆ ว่าเลี้ยงได้ก็เถอะ แต่เราก็รู้ว่าเค้าหนักใจ มีหรือใครที่อยากจะเห็นลูกตัวเองไม่มีหลักมีฐานมั่นคงบ้าง....

พอคิดแบบนี้แล้วก็อยากจะหาอะไรทำซักอย่าง แต่พูดจริงๆ ว่าไม่อยากทำงานออฟฟิสเลย เพราะขยาดกับสิ่งที่เจอมา แต่คงไม่พ้น เราต้องกลับไปเป็นโอแอลวันยังคำ เราไม่มีปัญญาทำอะไรได้เท่าไหร่ อังกฤษก็แย่ ญี่ปุ่นก็ห่วย ทุกวันนี้ก็คิดเหมือนกันว่าเราทิ่งโอกาสรึเปล่านะ กับที่ทำงานเก่า แต่พอมาคิดอีกที ไม่หรอก เพราะยังไงซะ สู้ทำงานได้เงินเดือนน้อยที่อื่น แต่ได้ความสบายใจ คงดีกว่า เฮ้อ ทั้งที่มีทางเลือกไม่มาก แต่ก็ยังเลือกอยู่นั่นแหละ ไม่เจียมตัวเองซะมั่งเลยเนอะ เฮ้อ คิดแล้วก็เศร้าใจจัง...

บางทีก็อยากหัวดี มีความสามารถแบบใครเค้าบ้างเนอะ บางคนไม่ต้องแสวงอะไรก็สามารถทำอะไรได้อย่างสะดวก พูดแบบนี้ก็จะหาว่าย่อท้อต่อโชคชะตา มันก็มีบ้างล่ะ เวลาที่เรามองคนที่ทำอะไรแล้วเหมือนทำได้ง่ายๆ ผ่านได้ด้วยดี แต่เมื่อเราทำกลับใช้เวลานานโข ตอนทำงานคำที่เค้าพูดเหมือนดูถูกนั้นยังก้องอยู่ในหัว พูดเหมือนเราไม่มีความสามารถ บางครั้งก็คิดว่า อาจจะไม่ใช่แค่เหมือนก็ได้ แต่อาจจะไม่มีเลยจริงๆ ล่ะมั้งนะ 55+ หนังสือดีๆ ที่ได้มา อ่านแล้วก็เข้าใจล่ะว่าต้องการให้คิดอะไรยังไง แต่พูดจริงๆ ว่าคนกว่าจะประสบผลสำเร็จได้นั้น ก็คงต้องมีอะไรหลายๆ ด้านเป็นตัวส่งด้วย โดยเฉพาะโอกาส ถ้มีโอกาสดีและบ่อย ก็ยิ่งสามารถหาประสบการณ์ เพิ่มพูนความรู้ความสามารถให้กับตัวเองได้ แต่สำหรับคนที่ไม่มีโอกาส ก็ไม่ต่างจากเด็กต่างจังหวัดที่เรียนเก่ง แต่เพราะไม่มีโอกาส ไม่มีเงิน สุดท้ายก็ต้องกลับมาทำไร่ไถนาเลี้ยงวัวเลี้ยงควายเหมือนเดิม ถามว่าแสวงหาโอกาสเองได้มั้ย ก็ได้ แต่ก็ต้องไปแก่งแย่งกับคนอีกมากมาย สุดท้ายก็กลับมาทำไร่ไถนาอยู่ดี

แต่ถึงทำไร่ไถนาก็ยังมีอะไรให้ทำมากกว่าเรานะ ที่ตอนนี้ ว่างงงงงง สะบัด 555+


อัพแบบนี้คงมีคนหาว่าดีแต่บ่น ก็คงใช่ แต่บางครั้งคนเราย่อมรู้ตัวเองดีว่าได้แต่พูดแต่บ่นรึเปล่า เพราะฉะนั้น ต่อให้โดนว่าโดนด่าว่าขี้แพ้ก็ยอมรับแต่โดยดี เพราะไม่มีอะไรจะไปสู้เขาได้จริงๆ เฮ้อ...

ถ้าไม่เคยลองจะไม่พูดแบบนี้หรอก เหอๆ (พูดดักคอไว้ก่อน)

เราไม่รู้ว่าเราเป็นคนพยายามมั้ย คงต้องให้คนนอกมองเข้ามาล่ะ พยายามไม่พยายาม ก็ตัดสินใจดูเอาเองก็แล้วกัน เฮ้อ


พอดีกว่า ยิ่งอัพ ยิ่งรู้สึกหดหู่เหลือเกิน


อยากรวย จะได้ไปเที่ยวรอบโลก เอิ๊ก



วันนี้นั่งดูรายการนั้นแล้วก็มีคำถามนี้ผุดขึ้นมา โกหกเหรอ? คนนั้นน่ะ 555+

ที่จริงมันไม่ใช่ว่าผุดมาในหัวของเราหรอก แต่ผุดมาจากบนหน้าของอะโนะยาซึ ตอนที่ตอบคำถาม แล้วซัมวันนอกคอกแยกออกไปคนเดียว (ที่จริงใช่คำว่านอกคอกก็ไม่ค่อยถูกหรอกเนอะ 55) แต่แบบ ฮาดี (ทั้งที่ทีแรกฮาไม่ออกเลยเรา 55+) แตสรุป เมื่อมาเห็นด้วยตาแล้วก็ถึงได้รู้สึกว่า เอิ่ม ไม่มีไรหรอก เค้าคงแค่สงสัยว่า ซัมวัน ทำแบบนั้นจริงๆ เหรอ ที่ออกไปน่ะ เข้าใจอะไรผิดรึเปล่า ทำไมไม่เคยเห็น เพื่อนๆ ก็ไม่เคยเห็น (ใช่มั้ยโอ๊กซัง? 55+) อาจจะเป็นแบบนั้นก็ได้นะ เพราะงั้นไม่มีหรอกสบายใจได้ (พอพูดแบบนี้เดี๋ยวก็มีคนบอกว่าเราหลอกตัวเอง 555+)

แต่รูปในเมียวฯเล่มใหม่ เห็นแล้วก็แบบ เอาเห๊อะ อย่ามาน่ารัก หลังจากหลงกลในความสวยงาม(?) อยู่นานสองนานก็มานึกขึ้นได้ว่า นี่มันหน้าหนาว แล้วก็เริ่มทำใจได้ อืม หน้าหนาวนี่ช่วงขาขึ้นเค้านี่นะ แต่มานึกอีกที มันต้องใบไม้ร่วงสิถึงจะถูก เพราะว่าถ่ายไว้ก่อนนานแล้ว ที่เห็นนั่นของเก่า (ของใหม่ไม่น่ารักแล้ว) เป็นภาพตอนใบไม้ร่วงตลอดเลยสินะ ไอ้ที่เด็ดๆ เนี่ยะ ภาพใบไม้ร่วงออกตอนหน้าหนาว เหอๆ แต่ออกมากี่ทีก็แบบ เฮ้อ ให้มันได้อย่างนี้สิ ทุกปีเลย เง้อ

จำได้ว่าปีไหนซักปี ที่เหมือนสาวน้อยมากๆ แอบชอบ (เง้อ) แล้วก็ปีไหนซักปีเหมือนกัน ที่มีผ้าซีทรูคลุมหัว ปีที่แล้วเราไม่ได้ดูเลย คือปีที่แล้ว คงจะมีเด็ดๆ เหมือนกัน แต่อะโนะยะซึไม่อยู่ เลยไม่ได้ชมเลย 555+

สรุปปีนี้ จากที่เห็นๆ มา มีถูกใจแค่สองรูปเท่านั้น ผิดกับจุดๆๆ (ละไว้) ชอบไปแล้ว สองสามเซ็ท โฮ่ น่ารักได้อีกเห๊อะ เห็นแล้วก็แบบ เฮ้อ ไม่น่าเกิดมาเป็นเซเมะเลยเนอะนายน่ะ (55+)


อ่อ แต่ปีนึงแน่ๆ ที่เด็ดมากๆ นั่นเพราะปีนั้นออกยูนิตคู่กับใครบางคน เพราะงั้นจะดูดีมากเป็นพิเศษ น่ารักตลอดทั้งสามเดือนกันเลยทีเดียว ฮ่าๆ



ลิทธิว่ะ -_-"



อ่อ ละครดูตอน 6 แล้ว สนุกดี แต่แบบ ไม่ชอบหน้ามันน่ะ 55+ ดูได้แต่แบบ ฮ่าๆ เอาเถอะ มันก็แค่ในละคร แต่ริอาจมาต่อยมิโรคุซามะ ฆ่าซะดีมั้ย? เราว่าตอนนี้คุณโนริโกะ น่ารักดีล่ะ แต่บิโดน่าสงสาร 55+ เป็นคนสาวๆ ในกลุ่มมองไม่เห็นค่าเอาซะเลย ไม่ชอบหรอกเหรอ สีผมเปลี่ยนสีตามฤดูแบบนี้น่ะ (เป็นมุขที่กล้าเล่นได้อีกกกก จุนโนะ) รอดูตอนหน้า เจ้าชายอาหรับ เค้าจะเล่นกันยังไงหนอ กับจูโกกุจินคนนั้นน่ะ น่าลุ้นเหมือนกัน (ไม่ต้องห่วง เพราะไปซ้อมหนีห่าวกับเจอรี่มาแล้ว 555+ พอเถอะ -_-")


อัพยาวละ พอดีกว่า แง่มๆ


อยากดูซุปเปอร์ไลฟ์แล้วล่ะ เพราะซัมวันต้องมาเจอกัน เอิ๊ก แต่อย่างว่า ปีนี้คงไม่มาซี~ กันแล้วล่ะเนอะ


โซนนะฟุนอิกิ โมโด๊ดเตะ โฮชี่......T^T



เซทไต้ เดกิไน่โนะกะ??


"ต้องทำยังไงถึงจะดี?"


ช่วงนี้เป็นคำถามที่คิดมาตลอดอยู่หลายตลบ.....


บางทีก็แค่รู้สึกไม่ดี รู้หรอกว่าถ้าจะอยู่ก็ต้องอดทน แล้วก็รู้ดีว่าไม่มีใครสั่งให้ทน ไม่มีใครรั้งให้ต้องทำอย่างนั้นอย่างนี้ เพราะว่าเลือกเอง ก็ต้องก้มหน้ายอมรับในการตัดสินใจของตัวเองใช่มั้ย ทั้งที่หยุดทุกอย่างเอาไว้ได้ แต่ก็ไม่ทำ นั่นเพราะอะไรกัน?

ไม่ชอบทะเลาะ ไม่ชอบเถียงกับใคร แต่คิดรึเปล่าว่า ช่วงนี้มันบ่อยเหลือเกิน จนบางทีคิดมาตลอดเหมือนกันว่า มากกว่าคนอื่น แม้แต่กับเพื่อนหรือคนในครอบครัว ซึ่งไม่สนุกเลย ไม่สนุกเลยจริงๆ...

พยายามหาคำตอบเหมือนกันว่าเพราะอะไร แต่ตามจริงอาจจะรู้คำตอบอยู่แล้วแต่ทำเป็นไม่รู้ก็ได้ บางทีความเป็นจริงมันก็เกินกว่าที่จะยอมรับได้อย่างสบายใจ

แต่ซักวันก็ต้องยอมรับอยู่วันยังค่ำ เพียงแต่จะช้าหรือจะเร็วก็เท่านั้น...

บางทีก็คิดเหมือนกันว่า จะยื้อไปเพื่ออะไร ในเมื่อไม่มีใครรู้สึกแย่ไปกับเราด้วยหรอก ใช่มั้ย? บางทีอาจจะมีแค่เราเท่านั้นที่บ้าบอไปเอง


จริงๆ แล้วอาจเป็นเราที่ยึดติดเกินไป ก็เป็นได้.......

งั้นต้องพยายามอีกเท่าไหร่ถึงจะดี???

หรือบางที่เราอาจจะต้องเรียนรู้ไปอีกนาน....




จิบุนจิชิน คาวาราไน่โย่นิ, โด่สุเระบาอี่โนะ? โคโนะมามะเดะโมะยากัตตะดะโร๋?





วีดีโอม้วนนั้นกำลังถูกเปิดซ้ำอีกรอบแล้วใช่มั้ยนะ?


(C) G style - bmbk [ http://led.blog.shinobi.jp/ ] SEO 忍者ブログ