ที่จริงยังเรียกว่าหนาวไม่ได้ล่ะมั้งเนอะ แค่เย็น(จัด) เท่านั้นเอง 555+
ช่วงนี้ไม่ค่อยได้ทำอะไรเลย หลังรับ ปรญ. แล้วก็เงียบมาก อยู่บ้านผลาญเงินแม่ไปวันๆ จนเริ่มชินกับชีวิตแบบนี้แล้ว เฮ้อ ไม่ดีเลยเนอะ ชินกับอะไรแบบนั้นน่ะ เบื่อจนชิน แต่พูดจริงๆ ว่า ไม่ค่อยมีความรู้สึกว่าอยากทำงานอยู่เลย เหมือนกับเพราะว่าสัมผัสมาแล้วเลยขยาด แต่ไม่ได้หรอก เราไม่มีทางเลือก ชีวิตเราถ้ามัวแต่นั่งๆ นอนๆ แบบนี้คงลำบากแย่ ไม่ใช่แต่เราที่ลำบาก ยังทำให้พ่อแม่ลำบากใจอีกด้วย ถึงจะบอกเล่นๆ ว่าเลี้ยงได้ก็เถอะ แต่เราก็รู้ว่าเค้าหนักใจ มีหรือใครที่อยากจะเห็นลูกตัวเองไม่มีหลักมีฐานมั่นคงบ้าง....
พอคิดแบบนี้แล้วก็อยากจะหาอะไรทำซักอย่าง แต่พูดจริงๆ ว่าไม่อยากทำงานออฟฟิสเลย เพราะขยาดกับสิ่งที่เจอมา แต่คงไม่พ้น เราต้องกลับไปเป็นโอแอลวันยังคำ เราไม่มีปัญญาทำอะไรได้เท่าไหร่ อังกฤษก็แย่ ญี่ปุ่นก็ห่วย ทุกวันนี้ก็คิดเหมือนกันว่าเราทิ่งโอกาสรึเปล่านะ กับที่ทำงานเก่า แต่พอมาคิดอีกที ไม่หรอก เพราะยังไงซะ สู้ทำงานได้เงินเดือนน้อยที่อื่น แต่ได้ความสบายใจ คงดีกว่า เฮ้อ ทั้งที่มีทางเลือกไม่มาก แต่ก็ยังเลือกอยู่นั่นแหละ ไม่เจียมตัวเองซะมั่งเลยเนอะ เฮ้อ คิดแล้วก็เศร้าใจจัง...
บางทีก็อยากหัวดี มีความสามารถแบบใครเค้าบ้างเนอะ บางคนไม่ต้องแสวงอะไรก็สามารถทำอะไรได้อย่างสะดวก พูดแบบนี้ก็จะหาว่าย่อท้อต่อโชคชะตา มันก็มีบ้างล่ะ เวลาที่เรามองคนที่ทำอะไรแล้วเหมือนทำได้ง่ายๆ ผ่านได้ด้วยดี แต่เมื่อเราทำกลับใช้เวลานานโข ตอนทำงานคำที่เค้าพูดเหมือนดูถูกนั้นยังก้องอยู่ในหัว พูดเหมือนเราไม่มีความสามารถ บางครั้งก็คิดว่า อาจจะไม่ใช่แค่เหมือนก็ได้ แต่อาจจะไม่มีเลยจริงๆ ล่ะมั้งนะ 55+ หนังสือดีๆ ที่ได้มา อ่านแล้วก็เข้าใจล่ะว่าต้องการให้คิดอะไรยังไง แต่พูดจริงๆ ว่าคนกว่าจะประสบผลสำเร็จได้นั้น ก็คงต้องมีอะไรหลายๆ ด้านเป็นตัวส่งด้วย โดยเฉพาะโอกาส ถ้มีโอกาสดีและบ่อย ก็ยิ่งสามารถหาประสบการณ์ เพิ่มพูนความรู้ความสามารถให้กับตัวเองได้ แต่สำหรับคนที่ไม่มีโอกาส ก็ไม่ต่างจากเด็กต่างจังหวัดที่เรียนเก่ง แต่เพราะไม่มีโอกาส ไม่มีเงิน สุดท้ายก็ต้องกลับมาทำไร่ไถนาเลี้ยงวัวเลี้ยงควายเหมือนเดิม ถามว่าแสวงหาโอกาสเองได้มั้ย ก็ได้ แต่ก็ต้องไปแก่งแย่งกับคนอีกมากมาย สุดท้ายก็กลับมาทำไร่ไถนาอยู่ดี
แต่ถึงทำไร่ไถนาก็ยังมีอะไรให้ทำมากกว่าเรานะ ที่ตอนนี้ ว่างงงงงง สะบัด 555+
อัพแบบนี้คงมีคนหาว่าดีแต่บ่น ก็คงใช่ แต่บางครั้งคนเราย่อมรู้ตัวเองดีว่าได้แต่พูดแต่บ่นรึเปล่า เพราะฉะนั้น ต่อให้โดนว่าโดนด่าว่าขี้แพ้ก็ยอมรับแต่โดยดี เพราะไม่มีอะไรจะไปสู้เขาได้จริงๆ เฮ้อ...
ถ้าไม่เคยลองจะไม่พูดแบบนี้หรอก เหอๆ (พูดดักคอไว้ก่อน)
เราไม่รู้ว่าเราเป็นคนพยายามมั้ย คงต้องให้คนนอกมองเข้ามาล่ะ พยายามไม่พยายาม ก็ตัดสินใจดูเอาเองก็แล้วกัน เฮ้อ
พอดีกว่า ยิ่งอัพ ยิ่งรู้สึกหดหู่เหลือเกิน
อยากรวย จะได้ไปเที่ยวรอบโลก เอิ๊ก
PR